Είναι κάτι στιγμές, τρυφερές και λεπτές, σαν κλωστές τυλιγμένες σ’ αδράχτι, σε γυρνούν απαλά, σε μεθούν σιωπηρά, σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι.
Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2015
Γραφικές οι βρύσες της , με το τρεχούμενο νεράκι που αναβλύζει από τα σπλάχνα της Γης, κάθε μια με το δικό της τραγούδι και τους δικούς της μύθους και θρύλους
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου